Lasten voor inwoners laag houden door slimme inkomstenbronnen
Behoud van een lage OZB door kosten te besparen en alternatieve inkomsten te genereren.
Invoering van betaald parkeren voor toeristen en bezoekers in de toeristische kernen, zodat eigen inwoners worden ontzien en nieuwe inkomsten worden aangeboord (geen herinvoering van hondenbelasting).
Beheersing van kosten in het sociaal domein
Terug naar het minimaal wettelijk vereiste niveau voor WMO en Jeugdzorg om de sterk stijgende kosten beheersbaar te houden.
Geen budgetplafonds bij zorg: hulpvragen mogen nooit afhankelijk zijn van de financiële kalender.
Afvalbeleid als middel voor kostenverlaging en eerlijkheid
Stoppen met het inzamelen en subsidiëren van bedrijfsafval; dit is een taak voor commerciële partijen.
Minder restafval en beter scheiden, waarbij hergebruik wordt gestimuleerd en de vervuiler betaalt (bijvoorbeeld via Diftar).
We zijn een financieel gezonde gemeente, onze belastingdruk is gemiddeld. De
belangrijkste inkomstenbron voor de gemeente is de onroerendezaakbelasting
(OZB). Deze kan alleen laag gehouden worden als we kosten besparen of andere
bronnen aanboren. Dat kan als we op een slimme manier de parkeerdruk aanpakken
in de toeristische kernen. Om onze eigen inwoners te ontzien kiezen wij voor betaald
parkeren voor toeristen en bezoekers, en níet voor herinvoering van de
hondenbelasting.
De grootste uitgave binnen onze gemeente ligt bij het sociaal domein. De laatste
jaren zijn vooral de kosten voor de WMO en de Jeugdzorg enorm gestegen. Door de
openeindregeling is het ook heel moeilijk in te schatten wat de uiteindelijke rekening
elk jaar wordt. Met een toenemende vergrijzing, die hoger is dan het landelijk
gemiddelde, zullen deze kosten naar verwachting de komende jaren alleen maar
toenemen. De enige manier om deze kosten te temperen is terugvallen op het
minimaal wettelijk vereiste niveau waar we allemaal gebruik van kunnen maken.
Een budgetplafond lijkt ons onwenselijk, een hulpvraag is nu eenmaal niet aan de
financiële kalender te koppelen.
Onze afvalkosten moeten naar beneden. De gemeente Edam-Volendam subsidieert
nog steeds het bedrijfsafval, waardoor onze lasten onnodig hoog zijn. Zeker als er
een CO2-heffing komt op afvalverbranding is dit een verkeerd signaal. We moeten
minder restafval aanbieden en juist beter scheiden. Goed gescheiden grondstoffen
brengen geld op. De eerste stap is recyclen, kijk goed of iemand er iets mee kan
voordat je het weggooit. Als gemeente moeten we stoppen met het inzamelen van
bedrijfsafval, hier zijn commerciële partijen voor.
Naast het beheersen van de gemeentelijke lasten willen we ook kijken naar het
verhogen van de inkomsten. Dit kan middels eigen grondexploitatie, met een
verantwoord investeringsrisico. Of door het invoeren van betaald parkeren voor
bezoekers in de toeristische centra van Edam en Volendam. Waarbij een OZB-
stijging van 10% momenteel 1 miljoen per jaar opbrengt, kan dit bij het invoeren van
betaald parkeren/vergunningparkeren een veelvoud opleveren. Jaarlijks komen er
meer dan 3 miljoen bezoekers naar onze gemeente, met slechts €1,00 per bezoeker
haal je al 3 miljoen euro per jaar binnen.
Ook is het een optie om de vervuiler te laten betalen, het zogenaamde Diftar
systeem. Niet alles op één hoop, maar betalen voor het aangeboden restafval dat
verbrand moet worden.